موسم حج

بسم رب الحسین(ع)

به نام یگانه هستی بخش جهان هستی و آفریننده انسان خاکی.

سلام بر یگانه منجی عالم بشریت،سلام  بر روح حج و سلام بر  گمگشته دلهای عاشق.

سلام بر روح ایمان و دین،سلام بر شیرزاده امیرالمؤمنین(ع) و گل زیبای باغ خیرالنساء(س).

سلام بر آقا وسرور عالمیان حضرت جت ابن الحسن العسگری(روحی و ارواحنا له الفداء)

موسم حج به پا شده است و کاروانیان آماده حرکت به سمت حرم امن الهی اند.

این روزها  نسیم روح نواز حج بدنها را به حرکت وا میدارد تا روح را با ستایش حضرت حق و عبادتش سیقل دهند.روح حج در همه جا پیچیده است و مندای که ره لحظه در سراسر مطاف ندا میزند:ادعونی فاستجب لکم،مرا بخوانید تا استجابتتان کنم.

آری عجب حال و هوای روح نوازی دارد، وقتی به گرد خانه خدا میچرخی و گویی هر لحظه صدایی  به تو میگوید ما از رگ گردن هم به شما نزدیکتریم.

آری سپید پوشان یک به یک آماده احرام اند.و چه زیباست اقامت در  منا و مشعر الحرام و عرفات.صدای مناجات های شبانه حاجیان،آنان که حضرت حق بدانها نظری خاص انداخته تا بدانند که جز برای عبادت و رسیدن به کمال آفریده نشده اند.

عجب عبادت زیبا و بزرگی است حج.آری و چه زیباست در میان مناجات های شبانه ات ناگهان دست حجت الهی بر شانه ات بنشیند و ندای  لبیک و سعدیک بشنوی.

این روزها کاروانهای بسیاری آماده حرکت به سوی خانه خدا هستند وآرزومند دیدار کعبه.

اما کاروانی دیگر نیز در راه است.هدف این کاروان عمل به شعائر اسلام است ولی میقات در مکه نیست.این روزها بوی محرم به مشام می رسد. و میقات این کاروان کربلاست.

آری کعبه درست به موازات بیت المعمور در زمین است،اما کربلا نقطه اتصال زمین و آسمان است.و میقات حسین(ع) با خدایش.

عجیب است هر چقدر به عرفه نزدیک می شوی بوی محرم بیشتر به مشام می رسد.صدای قافله سالار می آید که با مولایش سخن میگوید:آقای من کاروان آماده حرکت است.

هر اشارت حسین(ع) دنیایی از حرف است.و او به دوردست می نگرد.چشم در راه لحظه وصال.آری او به کاروان می نگرد و به روز دهم می اندیشد.به محمل هایی می نگرد که چه آراسته و آهسته در حال حرکتند و به شیرخوارگانی که چه زیبا در آغوش مادرانشان آرمیده اند.او می نگرد و میداند که روزی باید ناموس خدا تا کوفه و شام پیاده برود و ظلم و جور ظالمان زمان را بچشد.او می نگرد به لحظه جدایی اش از خواهر.

آری حسین(ع) به کربلا می نگرد و تکیه بر نیزه غریبی داده است.او به سوی کربلا می رود تا به ملاقات حضرت حق برود و مکه یکی از منزلگاهها.به راستی که کعبه نشان است که ره گم نشود.آری ره گم نشود...و حسین(ع) می داند به کجا باید برود.

آری این روزها شمیم روح بخش کربلا در فضا پراکنده است و خوشا آنانکه مشام ولایتیشان عمل میکند.

و چه زیباست احرام حسین(ع) و یارانش،که با خون خود وضو ساختند و غسل زیارت حضرت سبحان را نمودند.

و چه بزرگ افتخاری است برای مشک که بر دوش سقایی است که تمام وجودش حسین(ع) است.

آری ای دوست،این روزها صدای تشنگان سیراب می آید...

صدای عاشورا می آید و نوای نینوا....

گوش بسپار و دلت را با کاروان آماده حرکت کن،چرا که آنانکه رفتند آماده برای عبادتی بزرگ هستندوعبادتی که روح حج در آن است: طواف امام زمانشان و مثال امام(ع) همانند کعبه است و باید گرداگرد این شمع سوزان ولایت بچرخی تا در عشق و محبتش ذوب گردی.

پس همسفر آماده باش...

شاید این روزها تو هم ندای هل من ناصر ینصرنی امام زمانت را بشنوی.پس آماده سفر باش...

یا حق

 

 

 

نیایش

با سلام خدمت دوستان عزیز.میخواستم بگم علت دیرآپ رکدنم این هستش که ایام ایم امتحانات میان ترم هستش و چند تا پروژه کاری رو سرم ریخته.خیلی دلم میخواست برای میلاد امام رضا(ع) آپ کنم اما حیف.الان هم با یک نیایش در خدمتتون هستم.اما خب برای دفعه بعد ادامه نیایش رو میرم.

به نام حضرت دوست که هر چه داریم همه از اوست

در خوان نعمت حضرت حق نشسته ایم و از بذل توجه او بهره مند.

لیک حیف که پروردگار نیکی می رساند از بنده خطاکار ناشکری می رسد.

در عجبم از خود که اینگونه مرحمت از حضرت داوررسد و اینگونه ناسپاسی از این عبد عاصی.

بارالها تو خود بزرگواری و کریم و از کریم به دور است که کرامت خود از سائل به دور دارد گرچه سائل هرروزه باشد.

و تو بخشنده مهربانی و آمرزنده غفار.خطاکار به سوی تو باز میگردد و تو او را در آغوش خود جای می دهی هر چند که خطای هرروزه دارد.و توبه هر روزه میبخشی که دور است از توابیتت اگر توبه،این سائلان درگهت را قبول نفرمایی.

پروردگارا اینک عبدی به درگهت آمده که فقط تو را دارد  و قبل و حال و بعدش تویی!!!و جز آستان ربوبیت تو جایی برای زیستن ندارد که هر کجا هست در حریم امن الهی است.ای مأمن دردمندان و ای روشنی بخش ضمایر تاریک،فقط تو را داریم،پس ای بزرگ بخشنده مهربان از دریای کرمت بر ما عطا کن و از فیض رحمت و بخشایشت بر من بچشان تا روحم را با جلای تو سیقل دهم.